Vekovi kiše, sunca, vojnih pučeva i građanskih ratova su uzeli danak na osamsto godina starim zgradama u drevnom gradu Sana’a u Jemenu. Međutim, uprkos oronulosti i starosti, te zgrade imaju u sebi ugrađene impresivne koncepte zelene tehnologije. Skoro svih 6000 kuća su ručno sagrađene i koristio se kamen, ručno mešani gipsani malter i prirodno vodootporan izolacioni materijal, qudad, nastao od vulkanskog pepela i kreča. Stara tehnika gradnje i materijali održavaju konstantnu temperaturu u kućama i eliminišu potrebu za klimatizacijom i centralnim grejanjem, što je ključna stvar za najsiromašniju arapsku zemlju u kojoj milioni ljudi žive bez struje, a nestanci struje su svakodnevna pojava u najvećim gradovima. U osnovi, te kuće upijaju sunčevu toplotu čitavog dana, a ispuštaju je postepeno preko noći.

flickr

flickr

Kuće u Sana’a imaju i brojne ugrađene sisteme za grejanje i hlađenje. Na primer, većina dnevnih soba ima obojene prozore u obliku polumeseca iznad prozora kroz koje ulazi svetlost kada se zatvore drvene žaluzine koje ne dozvoljaju poslopodnevnoj vrućini da uđe u kuću. Takođe, u većini soba postoje mali, visoki otvori iznad normalnih prozora koji služe za provetravanje bez narušavanja intime ukućana. Na kućama postoje i mali, rešetkasti prozori koji štrče izvan spoljnih zidova i koji služe kao prirodni frižideri. Ipak, najvažniji aspekt «zelenog» dizajna ovih kuća je njihova orijentacija i postavljanje prozora u odnosu na istok i zapad, što je strateški promišljeno u odnosu na klimu i položaj Sana’a. Jednostavno, čitav grad je rezultat vekovnog eksperimentisanja.

Moderni gradovi sagrađeni od skupog betona, u kome je leti toplo a zimi hladno, zavise od struje koja hladi i greje njihove kuće. Upravo zbog toga, gradove kao što je Sana’a bi trebalo očuvati i učiti stare tehnike uz pomoć kojih su sagrađeni.

Preuzeto od GlobalPosta.